Gisteren duurde het best lang voordat ik in slaap viel. Het voelde toch wat onrustig vanwege veel wind door de bomen. Bovendien wordt het ’s nachts tijdens midzomer ook niet echt donker op deze breedtegraad. Officieel gaat de zon trouwens wel onder even na 11 uur en komt dan weer op iets na 3 uur. Als ik deze ochtend op zaterdag 20 juni, voor 6 uur alweer wakker ben, is er opnieuw behoorlijk wat wind.
Ik vind het heerlijk om vroeg wakker te zijn en mijn dag te beginnen. Maar de wind en ik zijn geen grote vrienden. Muggen zijn trouwens ook niet dol op de wind, maar wel op mij. Van muggen ben ik overigens ook geen liefhebber. Als ik dan zou kunnen kiezen tussen wind of muggen, dan ga ik toch voor wat wind. Dat werkt ook wat verkoelend als ik een berg op wandel. Het weer is, net als de muggen, iets wat waar ik alleen rekening mee kan houden, maar niet kan beïnvloeden. Volgens de weersvoorspelling zou het deze middag wel eens kunnen gaan onweren. Dus daar ben ik dan behoorlijk alert op als ik ’s middags Sonfjället National Park inloop, steeds hoger en boven de boomgrens kom.
De eerste regen die ik vanuit het zuidwesten zie aankomen, verdwijnt gelukkig zonder ook maar een regendruppel naar het noordoosten. Al snel zie ik tijdens een pauze nog een regenbui aan de horizon verschijnen en ik hoop dat ik dan al mijn tentje heb kunnen opzetten in de buurt van Sododalen. Daarvoor hoef ik nog maar ruim een kilometer te wandelen. Helaas verschijnen er tijdens het laatste stukje korte, maar wel steile afdaling toch ruim voldoende regendruppels om toch al mijn regenkleding tevoorschijn te moeten halen en aan te trekken. De eerste mooie kampplek blijkt al bezet, maar met de plek die ik niet veel later heb gevonden, ben ik zeer tevreden. Nog net tussen wat berken en uitzicht op Högfjallet. Een top die ik morgen wil beklimmen.
Net als ik die avond denk ‘er was vandaag dus toch geen onweer’, hoor ik wat gerommel. Niet veel later klettert er dan ook een flinke regenbui op mijn tent. Maar verder geen bijzonderheden.
