Vrijdagochtend 19 juni 2026 stap ik samen met mijn rugzak uit mijn voordeur. Binnen nog geen 10 minuten sta ik dan aan de rand van het bos. Mijn wilde achtertuin zoals ik het graag noem. Deze eerste dag is misschien wel de spannendste dag. Want ik ga een route volgen die weliswaar op de kaart staat, maar niet of slecht gemarkeerd zal zijn. Dus is het nog maar de vraag of het me überhaupt zal lukken om op de plek te komen die ik vandaag in gedachten heb om te overnachten. Navigeren in bosrijk gebied is namelijk gewoonweg erg lastig: zelfs met enorm veel ervaring. Maar het lukt me om iets na vijf uur bij het meer Haralden te komen. Iets na het hutje vind ik een mooie plek om te wildkamperen.
Ik zet mijn tentje op, blaas mijn matje op, doe mijn schoenen uit en zit nog wat uit te rusten als ik het geluid van een bootje hoor. Een visser vindt zijn weg onder een bruggetje tussen dit meer en het andere meer. Als hij voorbij roeit, wijst hij met zijn vinger omhoog. Dan pas zie ik dat er hoog boven mij in een grove den een nest zit. De visser komt naar me toe en legt me uit dat er hier al 15 jaar visarenden broeden. Ze hebben misschien een ei of een jong kuiken. Doordat ik hier kampeer zou ik deze visarend familie wel eens kunnen verstoren. Zelf vind ik het lastig om te beoordelen of dat ook daadwerkelijk zo is en ik wil zelf wat bedenktijd of ik mijn tent inderdaad ga verplaatsen.
Ik bedank de visser voor de informatie en hij vaart alweer verder, maar dan komt hij toch weer terug. Hij vraagt of ik vegetarisch ben. Wat ik niet ben en dan vraagt hij of ik misschien wel een vis wil. Ik kan zelfs kiezen tussen een forel of een (trek)zalm. De zalm heeft een mooie roze buik en is wat kleiner. Dat is voldoende voor mij. Dus kies ik de zalm die ik vervolgens toegeworpen krijg. We zeggen elkaar opnieuw gedag. Niet veel later pak ik al mijn spullen in om verderop een plekje te zoeken. Ik kan mijn tent verplaatsen, maar de visarenden hun nest niet. Bovendien wil ik gewoonweg niet dat er een ei of een kuiken verloren gaat door mijn aanwezigheid.
Die avond, als de zon nog lang niet onder gaat, zitten de visarenden weer rustig op hun nest en geniet ik van tortellini met verse zalm, wat blauwe kaas en walnoten.
